Met de handen in de klei

Ik wil altijd innoveren, in beweging blijven en vernieuwen. Om dit te bereiken probeer ik continu nieuwe ervaringen op te doen, nieuwe dingen te proberen en reizen te maken. Dat je nooit genoeg kan reizen is zeker, maar voor een geweldige reis hoef je niet per sé heel ver te gaan. De afgelopen periode ben ik in Wenen geweest, naar Nice gegaan, waarbij ik ook een uitstapje heb gemaakt naar Monaco, en mijn meest recente tripje was naar Boekarest. Daarnaast ga ik elke maand minimaal één keer (maar meestal vaker) uit eten in en rondom Amsterdam. Dit varieert van thaise snackbars tot hippe restaurants, zolang er maar eten te vinden is. Waar eten is, is passie en waar passie is, is beweging. Een gepassioneerde kok of bedieningsmedewerker wil beter worden, zich blijven ontwikkelen zodat de gast een nog betere ervaring geboden kan worden.


Door mijn ‘uitjes’ kan ik goed in de gaten houden waar wij als restaurant staan, welke vernieuwingen er al zijn en wat we kunnen implementeren. Tijdens zulke bezoeken let ik altijd op vele facetten, maar uiteraard vooral op de service. We zijn in Nederland niet gewend om service te verlenen, dat zit niet ingebakken in onze cultuur. Juist daarom moeten we er extra hard voor werken om altijd service minded bezig te zijn. Het is belangrijk dat we ons dat dagelijks realiseren, om zodoende onszelf scherp te houden op het gebied van service en altijd onze gast als uitgangspunt te gebruiken.

Inspiratie zit in vele kleine en grote dingen. Een warm welkom in een restaurant is voor mij al inspirerend voor de verdere avond. Dat geeft me al vertrouwen dat ik niet alleen kom voor het eten, maar ook voor een ervaring. Een gerecht dat compleet is, waarin alle smaken elkaar completeren, werkt ook inspirerend. Maar wat vooral inspiratie geeft is een ervaring die klopt. Als alle zaken op elkaar zijn afgestemd, de menukaart aansluit bij de uitstraling en de inhoud past bij de drankenkaart: dat is wat voor mij het verschil maakt! Een concept kan enkel succesvol zijn als het compleet wordt uitgevoerd, zonder concessies te doen. Dit zie ik op veel plekken goed gaan, maar ook juist dat is waar het vaak fout gaat. Staat een kok keihard te werken om een fantastisch gerecht af te leveren, maar wordt het bord op tafel gezet zonder enige passie, dan doet dat me pijn. Evenals andersom overigens, als de passie er af springt in de bediening maar het gerecht niet klopt.

Wat ik het allerleukste vind van dit soort momenten is dat in alles iets te leren is. Hoe wij iets doen is niet allesbepalend, we kunnen onszelf altijd verder ontwikkelen. Wel houden we vast aan ons concept en bewaken we dit secuur. Dit komt vanuit onze passie, omdat we het concept leven, ruiken en proeven. Nadat we vorige maand wederom een nieuwe kaart hebben gelanceerd, hebben we deze maand een kas in ons restaurant geplaatst om verder te gaan in onze ontwikkeling. Want wat is nog beter dan lokale producten? Onze eigen producten!
Het kost wat inspanning en zwarte vingers, maar dan heb je ook wat. Zo kunnen we nu ’s ochtends verse kruiden knippen om thee mee te zetten, met een reeks aan gezonde smaakmakers zoals verse gember of citroen melisse. In de kas kweken we cressen, kruiden en zelfs aardbeien, want als je er controle over hebt wat er in de kas gaat, heb je controle over de kwaliteit van je product.

Kas 1
Wij werken voorlopig nog even door met de handen in de klei, om een zo goed mogelijk product neer te kunnen blijven zetten.

Rick